Elif Şafak ın Siyah Süt kitabını okuyorum.
İçseslerinden karakterler yaratmış. Herbirine isim vermiş, tanımlamış, kıyafetlerine kadar anlatmış. Bir de çizimlerini de koymuş. Onları canlı birer parmak insan yapmış ve konuşturmuş.
Çok hoşuma gitti.
Kafandaki seslerle konuşmak tanışmak için iyi bir yol .. Hepsine sempati duyuyor insan bu şekilde.. ;)
kitap etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kitap etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
6 Ekim 2009 Salı
1 Eylül 2009 Salı
Şu meşhur AŞK kitabından...
Otuzbeşinci Kural:
Şu hayatta ancak tezatlarla ilerleyebiliriz.
Mümin içindeki münkirle tanışmalı, Tanrıya inanmayan kişi ise içindeki inananla.
İnsan-ı kamil mertebesine varana kadar gıdım gıdım ilerler kişi.
Ve ancak tezatları kucaklayabildiği ölçüde olgunlaşır.
Tezatları nasıl kucaklayacağız?
Herkes bir kutup olmuş durumda. Bir de bu kutuplaşmanın adı "değerlerim inançlarım" oluyor. O bizim değerlerimiz dediğimiz şeyler yok olursa ne olur?
Bütün insanların bütün değerlerini ve bütün inançlarını kucaklamamız demek olur... O sıkı sıkıya yapıştığımız değerler inançlar gelenekler adetler yok kurallar yok ayıplar ..... say say bitmez... bunların hepsi bizi bir kutup yapıyor.
İnsanı değerinden inancından veya makamından parasından dolayı değil veya üstü saçı başından dolayı değil veya dini, ırkından dolayı değil, insanı sadece insan olduğu için sevmek demek, kendi içinde de bütün bunlardan kurtulmuş olmak demektir bence.
Tezatları kucaklamak kolay değil... ama imkansız da değil çünkü aslımız BİR bizim...
Pin It
Şu hayatta ancak tezatlarla ilerleyebiliriz.
Mümin içindeki münkirle tanışmalı, Tanrıya inanmayan kişi ise içindeki inananla.
İnsan-ı kamil mertebesine varana kadar gıdım gıdım ilerler kişi.
Ve ancak tezatları kucaklayabildiği ölçüde olgunlaşır.
Tezatları nasıl kucaklayacağız?
Herkes bir kutup olmuş durumda. Bir de bu kutuplaşmanın adı "değerlerim inançlarım" oluyor. O bizim değerlerimiz dediğimiz şeyler yok olursa ne olur?
Bütün insanların bütün değerlerini ve bütün inançlarını kucaklamamız demek olur... O sıkı sıkıya yapıştığımız değerler inançlar gelenekler adetler yok kurallar yok ayıplar ..... say say bitmez... bunların hepsi bizi bir kutup yapıyor.
İnsanı değerinden inancından veya makamından parasından dolayı değil veya üstü saçı başından dolayı değil veya dini, ırkından dolayı değil, insanı sadece insan olduğu için sevmek demek, kendi içinde de bütün bunlardan kurtulmuş olmak demektir bence.
Tezatları kucaklamak kolay değil... ama imkansız da değil çünkü aslımız BİR bizim...
3 Ağustos 2009 Pazartesi
Hayatın Kaynağı
(Resim Ayn Rand resmi sitesinden.)
Ayn Rand'ın Hayatın Kaynağı (The Fountainhead) kitabını okuyorum. Çok güzel. Kendi olmak ve bunu tüm doğallığıyla yapmak üzerine bir kitap. Kendi seçimlerini yapan, bunlara saygı duyan ve seçimleri karşısında toplumun tepkisini göze alan bir mimar ile; kendini bulamamış ve toplumda yer edinmeye çalışan bir başka mimarın hayatları anlatılıyor.
Ayn Rand bu kitabı 1943 te yazmış. Wiki ye göre 7 sene sürmüş yazması. Türkiye'de Plato Film Yayınlarından çıktı.
27 Mayıs 2009 Çarşamba
11 Mayıs 2009 Pazartesi
Öfke Dansı
Bu harika kitabı yeni bitirdim, yazarı Dr. Harriet Lerner. İnanılmaz hoşuma gitti, yazmadan duramadım.
Aslında yazar kadın psikolojisi üzerinde dünyada tanınmış otoritelerden biriymiş, kitap da kadın bakış açısından yazılmış ama ben yalnızca kadınların değil herkesin çok faydalanacağını düşünüyorum. Hayatında şu veya bu nedenle bir şekilde öfke duygusunu içinde hissetmeyen yoktur zaten.
Öfkemizi dışa vurma şeklimiz hepimizin farklı olabilir, kimimiz kavga ve suçlamayla yapıyoruz kimimiz de duygusal uzaklaşma ve sessizlikle. Ama hepsi de öfkemizin bir sonucu. Ve şaşırtıcı olan şey, bu davranış biçimlerini bazı ilişki modellerini koruyabilmek için kendimiz yaratıyoruz diyor. Ve tabiki bu öfke duygusunu nasıl yapıcı bir güce dönüştürebiliriz onu da anlatıyor.
Beni en çok etkileyen kendisine danışanlardan yola çıkarak yaşanmış hikayelerle anlatması oldu. O hikayelerde mutlaka insan kendinden de bir şey buluyor.
:)
Pin It
Aslında yazar kadın psikolojisi üzerinde dünyada tanınmış otoritelerden biriymiş, kitap da kadın bakış açısından yazılmış ama ben yalnızca kadınların değil herkesin çok faydalanacağını düşünüyorum. Hayatında şu veya bu nedenle bir şekilde öfke duygusunu içinde hissetmeyen yoktur zaten.
Öfkemizi dışa vurma şeklimiz hepimizin farklı olabilir, kimimiz kavga ve suçlamayla yapıyoruz kimimiz de duygusal uzaklaşma ve sessizlikle. Ama hepsi de öfkemizin bir sonucu. Ve şaşırtıcı olan şey, bu davranış biçimlerini bazı ilişki modellerini koruyabilmek için kendimiz yaratıyoruz diyor. Ve tabiki bu öfke duygusunu nasıl yapıcı bir güce dönüştürebiliriz onu da anlatıyor.
Beni en çok etkileyen kendisine danışanlardan yola çıkarak yaşanmış hikayelerle anlatması oldu. O hikayelerde mutlaka insan kendinden de bir şey buluyor.
:)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)